1980 Öncesindeki TDK Gerçekten De Çok Mu İyiydi?

Harf devriminin doğal neticesi olarak dilimizin Arapça ve Farsça kelimelerden mümkün olduğunca ayıklanmasına çalışıldı ve atılan kelimelerin yerine öztürkçe karşılıklar bulma yoluna gidildi. Ancak söz konusu uğraşıda o derece ileri gidilmişti ki Atatürk bir bakıma bu aşırılığı engellemek için Güneş-Dil Teorisi’ni ortaya atmak zorunda kaldı. Fakat Atatürk’ün ölümünden sonra Dil Kurumu adeta zaptedildi ve dil istismarcıları 1980 yılına kadar kendi fikirlerinin dışında olanları ya istifaya zorlayarak yahut da
zor kullanarak Kurum’dan uzaklaştırdı. Aralarında Fuat Köprülü, Halide Edip, Yahya Kemal, Hüseyin Cahit gibi insanlar istifa ederek Kurum’dan ayrılırken Falih Rıfkı, Halit Fahri, İsmail Habib Sevük, Ahmet Cevat Emre, Besim Atalay, Tahsin Banguğlu, Abdülkadir İnan, Ahmet Temir, Ali Fehmi Karamanlıoğlu, Muharrem Ergin, Faruk Kadri Timurtaş, Necmettin Hacıeminoğlu ve Peyami Safa gibi yazar dilbilimci akademisyen genç yaşlı herkes Kurum’dan atılmış istifaya zorlanmış veya pasif hale getirilmişti.

1980 öncesinin TDK' sini övenler, yere göğe sığdıramayanlar, asıl TDK o zaman çalışıyordu diyenler şapkalarını önlerine alıp biraz düşünsünler ve bugünü bu kadar eleştirmeden önce biraz olsun geçmişteki hatalardan ders alsınlar.

Saygılarımla (Pars)